Wat zijn sportletsels?

Sportletsels komen zeer frequent voor. Meestal gaat het om een plots trauma, maar overbelasting kan ook aan de basis liggen. De oorzaak is vaak het plots stoppen van een beweging of het veranderen van richting, geringe spierkracht, verzwakte gewrichtsbanden. Bij een overbelastingsletsel is de oorzaak vaak te vinden bij een foute techniek of een afwijking in lichamelijke stand zoals platvoeten of X-benen. Correcte eerste hulp is van groot belang voor een herstel. Ook preventie is een belangrijke pijler! De grootte en de ernst van de letsels hangt o.a. af van de intensiteit en de aard van de sport. Toch kunnen ernstige letsel op latere leeftijd ook nog problemen geven. Zo komt knieartrose vaker voor bij sporters die vroeger een kruisbandscheur hebben gehad.

preventie sportletsels

Herstel na een sportletsel?

Herstel na letsels van de weke delen (spieren, pezen en gewrichtsbanden) verloopt meestal volgens een vast schema:

 

  • De ontstekingsfase: 0 tot 7 dagen na de kwetsuur, er treedt pijn, roodheid, zwelling en warmte op rond het letsel.
  • De regeneratie- of proliferatiefase: 1 tot 3 weken na het trauma, er is beginnende littekenvorming, maar nog te zwak om al nieuwe activiteit toe te laten.
  • De maturatie- en remodelleringsfase: vanaf 4 weken, er wordt sterk en nieuw weefsel gevormd.

Normaal kun je 6 tot 8 weken na je blessure terug een volledige belasting aan. Toch kan een volledig herstel van een letsel tot een jaar duren! Bijvoorbeeld bij een operatie van de kruisband kan je pas na een 3-tal maand lichtjes joggen en na 6 maand intensieve trainingen hervatten.

Revalidatieproces en het RICE-principe

In de eerste plaats is het heel belangrijk om zo snel mogelijk van de behandeling en revalidatie te starten. De initiële behandeling is opgebouwd volgens het RICE-principe: Rust, Ice (met een ijspack), Compressie (drukverband) en Elevatie (hoogstand van het betreffende lidmaat). Afhankelijk van de ernst van het letsel duurt dit 3 tot 7 dagen. Daarna mag en moet je zelfs met de revalidatie starten. Dit zijn mobilisaties die binnen de pijngrens blijven. Je hoeft dus zeker NIET af te zien om sneller te genezen! Hiervoor volg je best therapie bij een kinesitherapeut.

Beter voorkomen dan genezen

Preventie bestaat uit 2 pijlers: een aangepaste training en materiaal. Onder een aangepaste training verstaan we een individueel aangepaste training, waarbij een trage opvoering van intensiteit en geleidelijke invoering van nieuwe oefeningen van groot belang zijn. Bij materiaal denken we o.a. aan goed schoeisel, aangepaste kledij, goede apparatuur, steunverbanden en podologische zolen.

Veel voorkomende letsels
  • Jumpers knee:een ontsteking van de knieschijfpees. Ontstaat door overbelasting bij het springen. Kan zich zowel aan de bovenrand, op de knieschijf zelf als aan de peesaanhechting onder de knie lokaliseren.
  • Scheenbeen irritatie (of mediaal tibiaal stresssyndroom):Dit wordt gekenmerkt door pijn ter hoogte van de binnenzijde van het scheenbeen, soms op een kleine zone, soms over bijna heel de lengte van boven de enkel tot onder de knie. Dit is een blessure die we vaak zien terugkomen bij lopers.
  • Achillespeesontsteking:is een typisch overbelastingsletsel bij lopers. De achillespees kan ontstoken zijn in het laatste stuk boven de hiel of aan de aanhechting op het hielbeen. Dikwijls is ook de slijmbeurs onder de peesaanhechting ontstoken (bursitis).
  • Ziekte van Sever:komt voornamelijk voor bij kinderen die in hun groeispurt zitten. Er ontstaat dan een ontsteking aan de aanhechting van de achillespees en/of aan de aanhechting van de kniepees op het onderbeen.
  • Runners knee (Iliotibiaal stresssyndroom):Dit is een typisch overbelastingsletsel bij lopers. Het ontstaat door de repetitieve wrijving van de buitenste band van de knie tegen het bot.

Maak uw afspraak